( 1 ) اوصاف فقيه ابو نعيم به نقل از ابو جعفر محمد بن ابراهيم بن حكيم از قول يعقوب بن ابراهيم دورقى و او از شجاع بن وليد ، از زياد بن خثيمه به نقل از ابو اسحاق ، از عاصم بن ضميره ، از امير المؤمنين ( ع ) نقل كرده است كه فرمود : « بدانيد كه فقيه كامل آن كسى است كه مردم را از رحمت خدا نااميد نگرداند و از عذاب الهى نيز آسوده نسازد و به آنها رخصت گناه كردن ندهد و قرآن را به خاطر گرايش به چيز ديگر فرو نگذارد ، در آن عبادتى كه بدون معرفت باشد هيچ خيرى نيست و نيز در قراءت ( قرآن ) كه انديشه و تأمل نباشد خيرى نيست . » . ( 2 ) مردى از على ( ع ) از جوانمردى پرسيد ، فرمود : « غذا دادن به مردم ، و رعايت عهد و پيمان با برادران دينى و آزار نرساندن به همسايگان » و آنگاه آيه مباركه را تلاوت كرد : « إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَ الْإِحْسانِ وَ إِيتاءِ ذِي الْقُرْبى وَ يَنْهى عَنِ الْفَحْشاءِ وَ الْمُنْكَرِ وَ الْبَغْيِ يَعِظُكُمْ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ » « 1 » . ( 3 ) از جمله وصاياى امام عليه السلام عبد الوهّاب بن عبد اللّه مقرى به نقل از محمد بن ناصر و او از عبد القادر بن يوسف ، از برمكى و او از قول اسحاق بن سعد بن حسن بن سفيان نسوى ، مىگويد : جدّم حسن بن سفيان به نقل از حرملة بن يحيى و او از ابن وهب ، از قول سفيان از سرى بن اسماعيل و او از عامر شعبى نقل كرده ، مىگويد : امير المؤمنين ( ع ) فرمود : « اى مردم ! اين سخنان را فراگيريد ، اگر بر اسب مرادتان سواريد ، به طورى كه مركب شما از همه جلو افتاده و كسى بر شما پيشى نمىگيرد ، نبايد بنده‌اى جز از خدا بر كسى اميدوار باشد و مبادا به غير از گناه خويش از كسى بترسد و نبايد وقتى كه چيزى را نمىداند حيا كند از اين كه بياموزد و از آنچه مىپرسند كه نمىداند نبايد شرم كند كه بگويد نمىدانم ، و بدانيد كه صبر و شكيبايى نسبت به ايمان به منزلهء

--> ( 1 ) نحل ( 16 ) آيهء 90 : همانا خداوند شما را به عدل و داد و نيكو كارى و دادن حق خويشان ( پيامبر ) فرمان مىدهد و از كار زشت و ناپسند و ظلم و ستم نهى مىكند و شما را پند مىدهد باشد كه شما پند گيريد .